Տուկ տուկ..
թխկ թխկ.. դմթ-դմփ..հա ամեն մեկիդ գանգատւփը տարբեր ձայն ա հանում, բայց մեկա
ներսում ոչմեկ չկա, բացող էլ չկա, ուղե՞ղ , էտ ի՞նչ ա....
ուղեղը հույժ կարևոր գործով զբաղված է խժռվելով: Մեծ ճաշկերույթ մեծ գլուխների
փոքր գանգատուփների ներսում: Ֆրականերով,
երեկոյան զգեստներով, ճոռոմաճոխ պճնանքներով զուգված ոտավոր որդերը ամեն օր հատուկ
ժամերին, համենում են երեկույթի, դրանք ձեր
նման չեն ուշանալ չունեն: Իրենց պայծառափայլություն Տեր և տիկին որդերը մաքուր ոտիկները խցկում են ուղեղիդ մոխրագույնի մեջ ու սկսվում է համընդհանուր լափոցին: Կերեք, կերեք, բոլորին էլ կհերիքի.. սա կոմպլիմենտ արեցի Ձեզ,
զգացի՞ք.. չէ՞, ափսոս... բայց դուք դրանց միայն ուղեղ հրամցնելով չի, որ պատվել եք,
տիտղոսներ ու անուններ եք շնորհել... դիմավորեք Տեր և Տիկին կլաուստրաֆոբիա, ագորաֆոբիա, Ապիֆոբիա
Ակուստիկոֆոբիա Միզոֆոբիա Դիսմորֆոֆոբիա Վերմինոֆոբիա, Աէրոֆոբիա,
Հեկսակոսիոյհեկսեկոնտահեկսաֆոբիա - վախ 666 թվից..
և այլոք..
Բայց դու հո գիտես, որ սա կռիվ ա կամ դու կխեղդես դրանց գանգատուփիդ ջրերում կամ էլ դրանք քեզ կուտեն մինչև վերջ.. դու լավ էլ գիտես, որ պետք ա պայքարես: 5 տարեկանում էլ գիտեիր, բայց էտ չէր խանգարում քեզ նախընտրել թաց անկողինը քան էս երկու քայլը մինչև գարշոկը ու հետ: Նրանք ամենուր են, մահճակալիդ տակ, աստիճաններիդ տակ, դռան հետևում, գարշոկի մեջ ու վրա ու կողքերը ու տակը…
…Վայ ամաչեց..իզուր դու հպարտանալու տեղ ունես… ու գիտես ինչի՞ ..գիտե՞ս, որովհետև քո առաջին ու քո միակ ու քո վեջին հաղթանակը եղել է հենց էտ 5 տարեկանում, երբ դու հաղթահարեցիր, վերջը էտ երկու մետրը ու շուտ մտար` հետ վերմակի տակը ու երջանիկ էիր, որ քեզ.. ճամփին չկերան ծափահարություններ հերոսին…դե դե.. չեմ տեսնում ձեր ձեռքերը.. բա իհարկե չեմ տեսնում դրանք քրտնած ափերով գրկել են հենց քեզ…զսպելու դողը… իսկ դուք գիտեք, դողը ինչից ա.. գլխի չնկա՞ք.. հա բայց օրենքով դուք պետքա խելոք լինեիք..հա ճիշտա ՕՐԵՆՔՈՎ.. դե մի խոսքով , վերևում փարթի անող պատվարժան որդերի հասարակությունը ցկցկում ա ու դրանից գլուխը ցնցվում ա, ու մարմինը ցկցկում ա ..էէէէ՝ ցնցվում ա .. այո ամեն ինչ ավելի պարզ է քան դու կարող ես մտածել.. կարող ես մտածել : 
