Հիմա սա
ինձ համար հնչում էր ավելի վերացական քան սեր ասվածը…
Եվ ես որոշեցի ականջակալներս դնեմ ականջներս, որ å³ßïå³Ýí»Ù ուլտրաձայնի նման լսելիքը
սղոցող ճիչերից:
Վերոհիշյալ
հրեշավոր հարցը ուղղված էր գրատախտակի մոտ կանգնած առնական Արտաշին, որը լսելով
հարցը չգիտես զարմանքից, թե սարսափից փախուստի պատրաստվող Ñݹϳհավի նման փքվել էր,
լարվել ,դեմքÇÝ ¿É հայտնվել էր իրեն այդքան հատուկ կատարյալ անհեթեթ ժպիտÁ, իսկ
աչքերը,áñ ÝÙ³Ý ¿ÇÝ Ù³ï³ÕÇ ë»Õ³ÝÇó Ù³½³åáõñÍ »Õ³Í
·³é³Ý ³ãù»ñÇ, հառել էր դեպի անհայտություն. Միայն թե
պատասխանի,ես պատրաստ եմ նրան
